Τυπώνεται ὁ Πέερ Γκύντ, τὸ ἕτερο κομβικὸ δραματικὸ ποίημα πλάι στὸν Μπράντ· ὁ Μπράντες ὅμως, ὅπως καὶ πολλοί ἄλλοι κριτικοὶ τῆς ἐποχῆς, δέν κατάλαβε τὸ ρηξικέλευθο τῆς ὅλης προσπάθειας (βλ. H. Ibsen-B. Björnson, MacMillan Co., New York 1899, σελ. 36). Στὴν ἀρχή, κι ὁ ἴδιος ὁ Ἴψεν δέν τὸ προώριζε για τη σκηνή. Ἔμελλε νὰ φανῇ ἕν’ ἀπ’ τὰ θεμέλια τῆς σύγχρονης δραματουργίας καί ὡς πρὸς τὴ θεματολογία του (ἡ συμπάγεια τῆς ἀνθρώπινης συνείδησης -ἡ ἔννοια τοῦ «ἑαυτοῦ») καί ὡς πρὸς τὴν τεχνική του (πρόδρομος τοῦ Stationendrama τοῦ Αὔγουστου Στρίντμπεργκ καὶ τῶν μετέπειτα ἐξπρεσιονιστῶν, ὅπου ἡ ἑνότητα τοῦ ἔργου χαλκεύεται γύρω ἀπ’ τὸν κεντρικὸ χαρακτῆρα).

Σελίδα ἀπὸ τὴν δεύτερη ἔκδοση τοῦ Πέερ Γκύντ (1867 καί αὐτή).