Ἄρθρα

Ἀναλύεται τὸ διάγραμμα τῆς συναστρίας τῶν προσώπων ἐκ σελίδος 223 ἐν δ΄ ἐκδόσει τῆς ἰψενικῆς «Ἀγριόπαπιας», κατὰ τὰς ἀρχὰς αὐτοῦ καὶ τὸν τρόπον.

KEJSER OG GALILÆER: ET VERDENSHISTORISK SKUESPIL
ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ ΚΑΙ ΓΑΛΙΛΑΙΟΣ: ΚΟΣΜΟΪΣΤΟΡΙΚΟΝ ΕΡΓΟΝ

I. CÆSARS FRAFALD: SKUESPIL I FEM HANDLINGE
Α’ ΜΕΡΟΣ Η ΤΟΥ ΚΑΙΣΑΡΟΣ ΑΠΟΣΤΑΣΙΑ: ΠΕΝΤΑΠΡΑΚΤΟΝ ΘΕΑΤΡΙΚΟΝ ΕΡΓΟΝ

ANDEN HANDLING
ΠΡΑΞΙΣ ΔΕΥΤΕΡΑ

[Τῇ ΙΘ΄ τοῦ αὐτοῦ μηνὸς τῆς Ὁσίας Μακρίνης ἀδελφῆς τοῦ Μεγάλου Βασιλείου.]

FYRST JULIAN:
ΠΡΙΓΚΙΨ ΙΟΥΛΙΑΝΟΣ:
Hun, som alle gaver synes at være drysset ned over?
Αὐτὴ αὕτη ἡ λαβοῦσα καὶ τόσοις χαρίσμασι κεκοσμημένη;
Hun, som jo skal være både ung og skøn; hun, som har rigdom ivente og som råder over en – for en kvinde at være – højst uvanlig lærdom?!
Αὐτὴ αὕτη ἡ καὶ νέα καὶ περικαλλής· αὐτὴ αὕτη ἡ τοσαῦτ᾽ ἀναμένουσα πλούτη καὶ τοιαύτης μετέχουσα — γυνὴ δή — τῆς μάλιστα σπανίας παιδεύσεως;!
Ved du vel, Basilios, at jeg brænder efter at få se hende? –
Οἶσθά με, Βασίλειε, ἱμέρῳ πάνυ καιόμενον ἰδεῖν αὐτήν;..
Hvad vil hun i ensomheden?
Τί ζητεῖ αὐτὴ αὕτη ἰδιάζουσα;

BASILIOS FRA CÆSARÆA:
ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΚΑΙΣΑΡΕΙΑΣ:
Jeg har jo fortalt dig, hendes brudgom døde.
Εἴρηκά σοί πω μεμνηστευκότ᾽ αὐτὴν νεκρόν.
Hun holder ham for sin ventende husbond, hvem hun skylder alle sine tanker og hvem hun pligter at møde ren.
Αὐτὸν ἔτι τιμᾷ ὥσπερ σύζυγον ἀναμενόμενον, ᾧ πᾶν σκέμμα καὶ πᾶσαν πρᾶξιν ἀποτείνει καὶ παρθένος ὑπαντῆσαι ὀφείλει.
Ἐκ συναξαρίου ἐν Μηναίῳ τοῦ Ἰουλίου:
Αὕτη — κάλλει σώματος καὶ τρόποις κοσμουμένη χρηστοῖς — ἀναλόγῳ συνεζεύχθη νυμφίῳ. Τῶν δὲ γάμων ἔτι κειμένων ἐν μνήστροις, ἐπεὶ ὁ ταύτην ἁρμοσάμενος — ἐν ἀποδημίαις τὰ κοινὰ πράττων — γέγονεν ἐξ ἀνθρώπων, ἡ μακαρία Μακρῖνα — πολλῶν ἑτέρων ἀγαγέσθαι αὐτὴν βουλομένων — τὴν χηρείαν καὶ τὰ ἐξ αὐτῆς εἵλετο εἴδη, τῶν ἐκ τοῦ γάμου μὴ πειρασθεῖσα τερπνῶν

Ἡ ἀγριόπαπια, δ’ ἔκδοσις, σελὶς 215, ὑποσημείωσις 192:

Ὅσῳ ὑπαρκτὸν τὸ ἄπειρον ἐν μεγάλῃ κλίμακι (μακρο-κοσμικῇ) τοσούτῳ ὑπαρκτὸν καὶ ἐν σμικρᾷ (ἐν «μικροκόσμῳ» ὃς κατὰ Παῦλον Σλέντερ ὁ τὸ πλέον ἀναπτυχθείς ἐστιν ἢ ἐξ ἁπάντων τότε ποιητικῶν δημιουργιῶν –Sämtliche Werke, τόμ. VII, σελ. xxxii). Ἐν συζητήσει (2018) ἀνεφέρθη μοι ὑπὸ μακαρίτου Ἐμμανουὴλ Μικρογιαννάκη, τότε προέδρου Φιλολογικοῦ Συλλόγου Παρνασσός, ὅτι διὰ Δημήτριον Ῥοντήρην δρᾶμά ἐστι τὸ πλέον ἐπεξεργασθὲν ἐν λεπτομερείᾳ ὑπὸ Ἴψεν -παράβαλε πολυπλόκῳ Συναστρίᾳ προσώπων, σελ. 223.

Διάλογος τοῦ βασιλέως Χῶκον καὶ τοῦ δουκὸς Σκοῦλε ἐκ γ΄ πράξεως τοῦ ἱστορικοῦ ἰψενικοῦ δράματος.

Ὁ τοῦ πρώτου ἰψενικοῦ δράματος (1850) ἐναρκτήριος μονόλογος, ἤτοι ἡ ἔναρξις τῶν ἰψενικῶν ἁπάντων· ἐν μονολόγῳ διακρίνονται κύρια θέματα ἁπάσης τῆς ἰψενικῆς δραματουργίας.