Προβάλλει ἀπειλητικῶς τὸ τέλος: Ἔπαθε ἐγκεφαλικὸ κ᾽ ἔμεινε ἀνίκανος γιὰ κάθε ἐργασία (04/1901)· καὶ δεύτερο ἐγκεφαλικὸ ποὺ τὸν ἄφησε σχεδὸν παράλυτο (θέρος 1901).

Σὲ μιὰν ἐπίσκεψη τοῦ ἐπιμελητοῦ Γιούλιους Ἐλίας (Sämtliche Werke), κατέφερε νὰ ψελλίσῃ τραγικώτατα: Δές! Δές τί κάμω! Κάθομαι δῶ καὶ μαθαίνω τὰ γράμματά μου -τὰ γράμματά μου! Ἐγὼ ποὺ ἤμουν κάποτε συγγραφεύς…

Av Gustav Borgen – http://www.tidsskriftet.no/pls/lts/pa_lt.vis, Offentlig eiendom, Lenke

Στὶς 23/05/1906, ὁ Ἑρρῖκος Ἴψεν πέθανε σ’ ἡλικία 78 ἐτῶν. Θάφτηκε μὲ τιμὲς στὸ νεκροταφεῖο τοῦ Ἄρεσλοῦντεν τῆς Χριστιανίας, στὴν ὁμήγυρη ἄλλων σημαντικῶν Νορβηγῶν τοῦ Πνεύματος καὶ τῆς Πολιτικῆς.

Ὁ Ἑρρῖκος Ἴψεν πεθαίνει σὲ ἡλικία 78 ἐτῶν. Θάπτεται μετὰ τιμῶν στὸ νεκροταφεῖο τοῦ Ἄρεσλοῦντεν τῆς Χριστιανίας (Vår Frelsers gravlund = Κοιμητήριον τοῦ Σωτῆρος), στὴν ὁμήγυριν ἄλλων σημαντικῶν Νορβηγῶν τοῦ Πνεύματος καὶ τῆς Πολιτικῆς.

Ὡσότου κουρασθῶ,
τὴν γῆ τῆς ἐπαγγελίας θὰ τηρῶ. []
⟨Στὸν τάφο μου⟩ θὰ γράψουν:
ΟΚΑΝΕΝΑΣΚΕΙΤΑΙΕΔΩ

Πέερ Γκύντ, Ε΄ πράξη, Ι΄ σκηνή.

Ἀπὸ τὉν µεταλλωρύχο (1851)

Σφυριὰ στὴν σφυριά, ξανά καὶ ξανά,
ἕως ὅτου φθάσῃ ἡ ἔσχατη φορά.
Πουθενά δὲν φαίνεται ἡ πρωινὴ ἡ ἀχτῖδα!
Πουθενά τοῦ ἥλιου ἡ χρυσῆ ἡ ἐλπίδα!

By Superchilum – Own work, CC BY-SA 4.0, Link