Ἔγραψε τὶς Σημειώσεις γιὰ τὴ σύγχρονη τραγῳδία ἐκφράζων βασικὲς σκέψεις ὡς πρὸς τό: Ἕνα κουκλόσπιτο. ᾽Επέστρεψε στὴν Ἰταλία γιὰ τὸν χειμῶνα μόνο, ἀλλὰ ἐν τέλει παρέμεινε ἕνα ἔτος.

᾽Εκυκλοφόρησε ὡς βιβλίο τό: Ἕνα κουκλόσπιτο· ἡ ἐπίδρασή του στὰ πράγματα ἦταν τόσο μεγάλη (ἂν καὶ ὄχι τόσο ἄμεση), ὥστε νὰ παραμένῃ ἀπὸ τὰ γνωστότερα θεατρικά του διεθνῶς. Οἱ τότε κοινωνικὲς συνθῆκες ἔχουν παρέλθη (ἤ, καλύτερα, μεταλλαχθῆ), ἀλλὰ ἡ δύναμη τῆς κεντρικῆς ἡρωίδος, τῆς ΝΌΡΑΣ, ἀποτελεῖ σταθμό στὴν πλαστουργικὴ μορφῶν γιὰ τὴν παγκόσμια δραματουργία· δέν εἶναι ἄλλωστε τυχαῖο ποὺ πολλὲς φορὲς τὸ δρᾶμα ἀναφέρεται μὲ τὸ ὄνομα τοῦ πρωταγωνιστικοῦ ρόλου. Παρέμεινε στὸ Μόναχο.

Επέστρεψε στὴν Ρώμη, ὅπου ἔζησε πέντε χρόνια.

By D’Alessandri – https://www.flickr.com/photos/dealvariis/3276266450/sizes/l/, Public Domain, Link

Τυπώνονται οἱ Βρικόλακες. Οἱ ἀντιδράσεις γιὰ τὴν ἱστορία τῆς ΚΥΡΙΑΣ ἌΛΒΙΝ καὶ τοῦ γόνου της ὌΣΒΑΛ, τῷ ὄντι μεγάλες!: Τὰ θέατρα ἀπέρριψαν τὸ ἔργο, καὶ τὰ βιβλιοπωλεῖα ἐπέστρεψαν τὰ ἀντίτυπα.

Ἡ ἀπάντηση στὴν συμπαγῆ πλειοψηφία τῆς νορβηγικῆς κοινωνίας ἔρχεται μὲ τό: Ἕνας ἐχθρὸς τοῦ λαοῦ, ὅπου ὁ δημιουργὸς ξεσπάει κατά τῶν ὑπονομευτῶν του, μή λησμονῶν ὅμως νὰ σημειώσῃ τὰ ἀποτελέσματα τῆς ἰδεοληψίας καὶ τῆς ἀμετροεπείας τοῦ κεντρικοῦ προσώπου.