Βῆμα-βῆμα σπᾶν οἱ πέτρες κι ἀνοίγεται τοῦ καλλιτέχνη ὁ δρόμος!..
Ἀπὸ τἩ νύχτα τ’ Ἁγιαννιοῦ, Πρόλογος
Βῆμα-βῆμα σπᾶν οἱ πέτρες κι ἀνοίγεται τοῦ καλλιτέχνη ὁ δρόμος!..
Ἀπὸ τἩ νύχτα τ’ Ἁγιαννιοῦ, Πρόλογος
Τὸ ἴδιον ἀπόγευμα, εἴδομεν τὴν Νόρμαν τοῦ Μπελλίνι, καὶ ἐξαίφνης κατενοήσαμεν: Τὸ Νορβηγικὸν Κοινοβούλιον ἀποτελεῖ ταλαντοῦχον λυρικὸν θίασον!
Ἀπὸ τὸν Πρόλογο τοῦ δραματουργοῦ
στὴ Νόρμαν ἢ ἑνὸς πολιτικοῦ τὴν ἀγάπην
Σὰν πλοῖο ὁ κύκνος μοῦ μοιάζει στολισμένο
μὲ κεφάλη δράκου καὶ χρυσῆ φτεροῦγα.
«Πρέπει!.. Πρέπει!..» μὲ προτρέπει μιὰ φωνὴ
ἀπὸ τὰ μύχια τῆς ψυχῆς… καὶ θὰ ὑπακούσω!
Εὐχαριστῶ γιὰ τὶς κάρτες!
Εὐτυχισμένο τὸ νέο ἔτος!
Ἑρρῖκος Ἴψεν πρὸς ἄγνωστο παραλήπτη (02/01/1901)