Ὑπάρχουν ἄνθρωποι ποὺ καταστρέφονται ὁλοσχερῶς σὲ τοῦτο τὸν Κόσμο, σὰν πέσουνε στὴ γοῦνα τους δυὸ σπόρια ἀπὸ πλιγούρι.
Ἀπ’ τἩν ἀγριόπαπια, Α΄ πράξη.
Ὑπάρχουν ἄνθρωποι ποὺ καταστρέφονται ὁλοσχερῶς σὲ τοῦτο τὸν Κόσμο, σὰν πέσουνε στὴ γοῦνα τους δυὸ σπόρια ἀπὸ πλιγούρι.
Ἀπ’ τἩν ἀγριόπαπια, Α΄ πράξη.
Μὰ δείξτε ἐπιτέλους τὸ καταραμένο τὸ πουλί!
Ἀντίδραση τοῦ κοινοῦ
σὲ παράσταση τῆς Ἀγριόπαπιας στὴ Ρώμη τὸ 1892…
Σὲ αὐτό τὸ περιβάλλον ἐγεννήθη ὁ Ἑρρῖκος Ἰωάννης Ἴψεν (Henrik Johan Ibsen), στὸ Σίεν, μικρὸ ἐξαγωγικὸ λιμάνι ξυλείας, ἑκατὸν πενήντα χιλιόμετρα νοτιοδυτικὰ τῆς Χριστιανίας (σημερινοῦ Ὄσλου). Ἦτο τὸ δεύτερο ἀπὸ τὰ ἕξι τέκνα τοῦ Κνοὺτ καὶ τῆς Μάριχεν, τὸ γένος Ἄλτενμπουργκ· τὸ ὄνομα τῆς μεγαλύτερης ἀδελφῆς: Χέντβιγκ-Κατερῖνα, θὰ ἔμενε στὴν Ἱστορία τοῦ Δυτικοῦ Πνεύματος, ὡς ἕνα ἀπὸ τὰ κύρια πρόσωπα τῆς Ἀγριόπαπιας. Ὅπως γράφει ὁ ἴδιος στὸ αὐτοβιογραφικὸ πεζὸ Παιδικὲς μνῆμες (1881): Τὸ Σίεν ἦτο στὰ παιδικά μου χρόνια μιὰ πολύ χαρούμενη πόλη μὲ σημαντικὴ κοινωνικὴ ζωή -κάτι πολύ διαφορετικὸ ἀπ᾽ ὅ,τι θὰ κατέληγε ⟨γιὰ ἐμένα⟩…
Ἐξεδόθη Ἡ ἀγριόπαπια ὑπερβαίνουσα θεματολογικῶς τὴν κοινωνικὴ κριτικὴ τῶν τεσσάρων προηγουμένων ἔργων. Κατόπιν περίπου εἴκοσι ἐτῶν σμίγει πάλι μὲ τὸν Μπγιέρνσον στὸ Ἴννσμπουργκ καὶ ἀποκαθίσταται ἡ παλαιὰ φιλία.
