Ἄρθρα

Τέριε Βίγκεν

Ἔργο: Τέριε Βίγκεν: Ἐπικὸ ποίημα.
Ἰδιότητα: Πλοηγὸς στὸ Γκρίμσταντ.
Ρήση: Τὸ κράτος μου σ᾽ αὐτή τὴ γῆ βρισκόταν –/ ἐ κ ε ῖ τὸ πᾶν δικό μου ποὺ καλοῦσα./ Καὶ τὸ τιμοῦσα ἐγὼ σὰ θησαυρὸ μεγάλο,/ παρὰ ποὺ ἐσὺ μικρό τὸ βρίσκεις μόνο…

Τὸ ἔργο στὴν Σειρὰ Ἴψεν.



Τέριε Βίγκεν καὶ Ναπολεόντειοι Πόλεμοι

Ἀπὸ τὴν ἔκδοση τοῦ Τέριε Βίγκεν τοῦ Ἑρρίκου Ἴψεν, σελ. 35:

Οἱ Ναπολεόντειοι Πόλεμοι (1803-15), μετὰ τὴ Γαλλικὴ Ἐπανάσταση, ἔθεσαν τὰ θεμέλια τῶν συγχρόνων ἐθνῶν-κρατῶν κ᾽ ἐγκαθίδρυσαν ἐν πολλοῖς τὴ διεθνῆ τάξη ἕως τὸν Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ἡ Δανία ἀνῆκε στὸν συνασπισμὸ τοῦ Ναπολέοντος· ὁποὺ ἡ Νορβηγία τὴν ἠκολούθησε ἐπίσης ὡς κτήση της. Μόνος ἐχθρὸς τῆς Γαλλικῆς Αὐτοκρατορίας, ἔπειτα κιόλας ἀπὸ τὴν ἧττα τῆς Ρωσίας, τῆς Αὐστρίας καὶ τῆς Πρωσσίας, παρέμενε ἡ Ἀγγλία, ἀποκλείσασα τὴ Νορβηγία (1809) πρὸς ἀπάντησιν στὸν ἀντίστοιχον ἀποκλεισμὸ τῶν Βρεττανῶν ἀπὸ τὸν Αὐτοκράτορα. Τὸ 1815, ἡ ἡττημένη Δανία, ὡς συμμαχήσασα μὲ τὸν Ναπολέοντα λόγῳ τοῦ βομβαρδιμοῦ τῆς Κοπενχάγης τὸ 1807, παρέδωσε τὴ Νορβηγία στὸ σουηδικὸ στέμμα· εἶναι ἡ ἀρχὴ μιᾶς νέας ἐποχῆς γιὰ τὸ βορειοδυτικὸ ἄκρο τῆς Εὐρώπης. Τὸ ποίημα Τέριε Βίγκεν ἐκτυλίσσεται κατὰ τὴν διάρκεια τῶν Ναπολεοντείων Πολέμων καὶ κατόπιν, κυρίως στὸ Γκρίμσταντ τῆς Νοτίου Νορβηγίας, ὅπου ὁ νεαρὸς τότε ποιητὴς ὑπηρετοῦσε ὡς βοηθὸς φαρμακοποιοῦ.

Χριστόφορος Βιλχελμῖνος Ἔκερσμπεργκ.
Ἡ Κοπενχάγη φλέγεται κατὰ τὸν βομβαρισμὸ τοῦ 1807.

Βίκινγκ καὶ σκάλδοι

Ἀπὸ τὸ σημείωμα στοὺς Πολεμιστὲς στὸ Χέλγκελαντ τοῦ Ἑρρῖκου Ἴψεν, σελ. 42:

Κατὰ τὸν 9ο αἰῶνα, οἱ «ποντοπόροι» Ἀρχαιοσκανδιναβοὶ κατέλαβαν ἀκόμα καὶ νησιὰ τῆς Μεσογείου· ἕν᾽ ἀπὸ τὰ ὀνόματά τους: vikingr, δηλαδὴ λῃστὲς τῆς θάλασσας/πειρατές· τὸ ἔτυμον ἀνάγεται μᾶλλον στὴ λέξη: vik (= κόλπος), ἂν κ᾽ ὑπάρχῃ ἡ συσχέτιση μὲ τὴ λατινή: vicus (= χωριό). Ἀπεδείχθησαν κ᾽ ἔμποροι ἱκανώτατοι ὥς τὴ Μέση Ἀνατολή, γιὰ τὴν πώληση τῶν λαφύρων (σοδειῶν, σκλάβων). Πέραν τῶν πλουσίων ἀρχαιολογικῶν εὑρημάτων, περιεσώθησαν καὶ σημαντικὰ μνημεῖα τοῦ λόγου· μεταξὺ αὐτῶν, ἡ σκαλδικὴ ποίηση κ᾽ ἐκείνη τῶν σαγκῶν, ὅπου ὑμνοῦνται κατορθώματα βασιλιάδων καὶ πολεμιστῶν. Τὸ ἔτυμον τῆς λέξης skáld (= ποιητής) εἶναι ἀβέβαιο: (α΄) < *skaÞla (= ἀφήγηση) ἢ (β΄) schelder (= περιπλανώμενος ὀργανοπαίκτης) ἢ (β΄) *skawaðla (= τὸ σημαῖνον, ὁ χρησμῳδός)· γιὰ τὴ saga (= ἀφήγηση/ἀναφορά) πρβλ: segja = λέγω/κοινοποιῶ.

Νὴλς Μπλομμέρ. Ἴδουνν καὶ Μπράγκι [ὁ θεὸς τῶν σκάλδων]. 1846.

Ἔγκιλ

Ἔργο: Οἱ πολεμιστὲς στὸ Χέλγκελαντ: Θεατρικὸ ἔργο σὲ τέσσερεις πράξεις.
Ἰδιότητα: Ὁ τετράχρονος υἱὸς τοῦ Γκοῦνναρ.
Ρήση: Νά,.. στὸ μαῦρο τὸ ἄτι <ἡ μητέρα>! Πατέρα, πατέρα!

Τὸ ἔργο στὴν Σειρὰ Ἴψεν.



Ἀγρότης Κῶρε

Ἔργο: Οἱ πολεμιστὲς στὸ Χέλγκελαντ: Θεατρικὸ ἔργο σὲ τέσσερεις πράξεις.
Ἰδιότητα: Ἀπὸ τὸ Χέλγκελαντ.
Ρήση: Ἂν εἶστε ἔντιμοι ἄντρες, θὰ βρῶ εἰρήνη ἀνάμεσά σας· οἱ ὑπηρέτες τοῦ ἀρχηγοῦ Γκοῦνναρ θέλουνε τὴ ζωή μου!

Τὸ ἔργο στὴν Σειρὰ Ἴψεν.